"Edeb aklın dışarıdan görünüşüdür" diyor Kuşeyrî. Bunun için aklını dışarıdan bile görünecek kadar parlatman gerekiyor demek ki.. Bu da yetmiyor, aklını perdeleyen cismini heva ve heves tozlarından süpürüp, şehvet ve şöhret kirlerinden arındırıp şeffaflaştırman gerekiyor demek ki... İçini dışarıdan göründüğünde de utanmayacağın hale getirmişsen edeblisin sen. Dışını içine perde etme ihtiyacı duymayacak kadar içten etmişsen edeblisin sen. İçini de dışın kadar gören Basîr'e göre yaşıyorsundur o halde. Sakladıklarını da açık ettiklerin kadar bilen Alîm'e göre yaşıyorsundur o halde. Kıyamet kopsa, öne aldıklarını sona bırakma; sona bıraktıklarını öne alma ihtiyacı duymayacaksan, Rabbinin terbiyesinde yaşıyorsundur. Öyle mi?
Yorumlar
