|
|
|
 |
Okunma |
|
241 |
Osmanlı’da her devletlünün Allah dostu bir sohbet arkadaşı vardır. Paşa’nın musahibi Haşmet Baba adlı haramdan sakınıp, sözünü sakınan, hikmet ehli bir zattır. Koca Ragıp Paşa “Bu ayda tebasında bulunanlara kolaylık gösterenler affonulur” müjdesi mucibince Haşmet’i de yanına alarak, tebasındakilerin çarşı-pazar defterlerini kontrole gider. Paşa’nın her ramazan yaptığı bu gizli işini sadece Haşmet Baba bilir.
Ragıp Paşa bir manava girip:
“Selamün-aleyküm. veresiye defteriniz var mı?”,
“Vardır” cevabını alınca, o defterde ne borç varsa öder. Esnaf da Paşa’nın huyunu bilip, gizlilik tembihine uyar. Borcu ödenenler, Allah’a hamdü senâ eder. Nüktedan Ragıp Paşa işi bitince Haşmet’e takılmadan edemez.
- Bre Haşmet ölümü düşünürüm de. Kabir taşıma ne yazdırayım?
- “Dün altımda olanlar, bugün üstümde” yazdır Paşam!
- “Hoş bir cevap verdin. Senin de borcun var mı?”
- “Vardır elbet, bakkal tayfasına 2 altın, manava 3 altın...”
- “Sana kul borcunu değil, orucu sordum yahu!..”
- “Siz sadece kul borcunu sorarsınız, orucu ancak Yüce Allah sorar.”
Facebookta Paylaş
| 
Yorumlar
